Door muziek verhief mijn ziel zich.
En ik hoorde als nooit tevoren.
Wat je hoorde was niets meer dan een droom.
Toch zag ik in zijn ogen
alle droefheid van de wereld.
Die smekende ogen
die zowel dreigen als aanbidden.
Genoeg over de duisternis, vergeet deze ongebreidelde angsten.
Ik ben er, niets kan je kwetsen,
mijn woorden zullen je verwarmen en je rustig maken.
Laat mij je vrijheid zijn, laat het daglicht je tranen drogen.
Ik sta bij je en naast je om je te beschermen en te leiden.
Zeg dat je me altijd zult liefhebben.
Bevrijd me met je warme gedachten.
Zeg dat je me nodig hebt, nu en altijd.
Beloof me dat je de waarheid spreekt.
Dat is alles wat ik je vraag.
Laat me jouw toevluchtsoord zijn. Laat me jouw licht zijn.
Je bent veilig. Niemand zal je vinden.
Je angsten zijn voorbij.
Al wat ik wil is vrij zijn.
Een wereld zonder nacht, en jou,
altijd naast me, om me vast te houden en me te verbergen.
Zeg dan dat je met mij je liefde
en leven wilt delen.
Laat mij je verlossen van je eenzaamheid.
Zeg dat je me nodig hebt hier naast je.
Waar je ook gaat, neem me mee.
Christine, dat is alles wat ik je vraag.
Zeg dan dat je met mij je liefde en leven wilt delen.
Zeg het en ik zal je volgen.
Deel elke dag met mij,
elke nacht, iedere morgen.
Zeg dat je van me houdt. - Dat weet je.
Hou van me, dat is alles wat ik je vraag.
Waar je ook gaat, neem me mee.
Hou van me, dat is alles wat ik je vraag.
Ik moet weg.
Ze zullen zich afvragen waar ik zit.
Kom met me mee, Raoul.
Christine, ik hou van je.
Haal je beste paarden.
Hou ze klaar bij de deur.
Dan ben je spoedig bij mij.
Je zult over me waken en me leiden.
Ik gaf je mijn muziek,
maakte je zang hemels.
Kijk nu hoe je me daarvoor bedankte.
Je miskende en verraadde me.
Hij moest wel van je houden
toen hij je hoorde zingen.
Zeg dat je met mij je liefde en leven wilt delen.
Zeg het en ik zal je volgen.
Deel elke dag met mij,
elke nacht, elke morgen.
Je zal de dag vervloeken dat je niet alles deed
wat het Spook je vroeg.
Gemaskerd Bal
Beste Andre, wat een prachtig feest.
De voorbode van een mooi nieuw jaar.
Wat een avond. Ik ben onder de indruk. - Nou, we doen ons best.
Op ons. Hef het glas op de stad. - Jammer dat ons Spook er niet bij is.
Maskerade. Papieren gezichten paraderen.
Maskerade. Verberg je gezicht zodat niemand je vindt.
Maskerade. Elk gezicht een andere tint.
Maskerade. Kijk om je heen, een ander masker achter jou.
Een beetje mauve, wat donkerbruin. Nar en koning, monster en gans.
Groen en zwart, koningin en priester. Een tikje rood, kop van een beest.
Gezichten.
Elk om beurt, maak een ritje op de draaimolen in een onmenselijke race.
Een gouden oog, een blauwe dij. Waar is vals, wie is wie?
Gekrulde lip, wervelende jurk. Hartenaas, clownsgezicht.
Gezichten. Absorbeer het tot je verdrinkt
in het licht, in het geluid. - Maar wie herkent je?
Maskerade.
Giechelend geel, draaiend rood. Maskerade.
Absorbeer het, laat het spektakel je verbazen.
Maskerade.
Brandende blikken, draaiende hoofden. Maskerade.
Kijk naar de lachende gezichten rondom jou. Maskerade.
Ziedende schaduwen, gefluisterde leugens. Maskerade.
Je kunt iedereen die je kent bedotten.
Maskerade.
Glurende saters, starende ogen. Maskerade.
Je kunt vluchten, maar er zal je steeds een gezicht achtervolgen.
Wat een nacht. - Wat een menigte.
Maakt je blij. - Maakt je trots.
Het summum.
Kijkend naar ons. - Kijkend naar hen.
Drie maanden... - Van opluchting.
Van genot. - Van paradijselijke vrede.
En we kunnen eindelijk ademen. - Geen opmerkingen...
Geen spoken meer. - ...op uw gezondheid.
Een toost op een voorspoedig jaar. - Op onze vrienden die hier zijn.
Moge zijn praal nooit verbleken. - Wat een vreugde.
Wat een verandering. - Wat een zalige bevrijding.
En wat een maskerade. - Denk eraan.
Een geheime verloving. Kijk, je toekomstige bruid.
Denk daar gewoon aan. - Maar waarom geheim?
Wat hebben we te verbergen? Je hebt het me beloofd.
Nee, Raoul, doe het niet. - Laat ze het zien.
Het is een verloving, geen misdaad. Christine, waarom ben je bang?
Laten we geen ruzie maken. - Laten we geen ruzie maken.
Doe gewoon alsof... - Ik kan slechts hopen
...dat je het uiteindelijk zult begrijpen. - dat je het uiteindelijk zult begrijpen.
Maskerade.
Papieren gezichten paraderen. Maskerade.
Verberg je gezicht, zodat niemand je vindt.
Maskerade. Elk gezicht een andere tint.
Maskerade. Kijk om je heen, een ander masker achter jou.
Maskerade. Brandende blikken, draaiende hoofden.
Maskerade. Kijk naar de lachende gezichten om je heen.
Maskerade. Giechelend geel, draaiend rood.
Maskerade. Absorbeer het, laat het spektakel je verbazen.
Waarom zo stil, mijne heren?
Dachten jullie dat ik voorgoed weg was?
Hebben jullie me gemist?
Ik heb een opera voor jullie geschreven.
Dit is de afgewerkte partituur.
'Don Juan triomfeert.'
Ik groet jullie allen dierbaar.
Een paar instructies net voor de repetitie begint:
Carlotta moet leren acteren, niet het gewoonlijke parmantig stappen op het toneel.
Onze Don Juan moet wat afvallen.
Het is niet gezond op jouw leeftijd.
Mijn managers moeten leren dat hun plaats in een kantoor is, niet bij het artistieke.
Wat betreft onze ster, Ms Christine Daae.
Ze zal zeker haar best doen. Haar stem is zeker goed.
Maar als ze wil uitblinken,
moet ze nog veel leren als trots haar bij me wil terugbrengen.
Haar leermeester.
Je kettingen behoren mij nog altijd toe. Je bent van mij.
Ik weet niet meer dan iemand anders. - Dat is niet waar.
Vraag er niet naar. Er zijn teveel ongelukken gebeurd.
Ongelukken? Alstublieft, Mme Giry, in ons aller belang.
Goed dan.
Het was jaren geleden.
Er was een rondreizende markt in de stad.
Zigeuners.
Ik was heel jong en studeerde voor ballerina.
Een van de velen.
Ik leefde in de slaapzalen van het operagebouw.
Kom binnen.
Aanschouw het duivelskind.
Hier is het duivelskind.
Duivelskind.
Moord.
Waar?
Daarheen.
Ik verborg hem voor de wereld en zijn wreedheden.
Dat is het enige wat hij in zijn leven gekend heeft, behalve dit operagebouw.
Behalve dit operagebouw.
Het was zijn speeltuin en is nu zijn artistiek domein.
Hij is een genie, een architect en een ontwerper.
Hij is een componist en een tovenaar.
Een genie, meneer.
Zijn genialiteit is duidelijk omgeslagen in krankzinnigheid.
Waar wilt u heen, mevrouw? - Het kerkhof.
Naar mijn vaders graf, alstublieft.
Waar zijn ze naartoe? - Naar het kerkhof.
Hij zong tot mij in mijn slaap,
in dromen kwam hij naar mij.
Die stem die me roept en mijn naam uitspreekt.
Kleine Lotte dacht aan alles en niets tegelijk.
Haar vader beloofde haar dat hij de Engel der Muziek zou sturen.
Haar vader beloofde het haar.
Jij was ooit mijn enige gezel.
Jij was alles voor me.
Je was ooit een vriend en vader.
Toen stortte mijn wereld in.
Ik verlang ernaar je terug te zien.
Je dicht bij mij te hebben.
Soms leek ik te dromen.
Dat je er terug zou zijn.
Ik wou dat ik terug je stem kon horen,
maar ik weet dat dat niet kan.
Van jou dromen zal me niet helpen
om jouw dromen waar te maken.
Overvliegende klokken en gebeeldhouwde engelen,
koud en monumentaal,
lijken voor jou de verkeerde metgezellen.
Jij was warm en zachtaardig.
Te lang vechten tegen tranen.
Waarom rust het verleden niet.
Ik verlang ernaar je terug te zien
en weet dat we afscheid moeten nemen.
Probeer te vergeven, leer me te leven.
Geef me de kracht om het te proberen.
Geen herinneringen of stille tranen meer.
Alle verspilde jaren vergeten.
Help me afscheid te nemen.
Dwalend kind, zo verloren, zo hulpeloos.
Smachtend naar mijn leiding.
Engel of vader? Vriend of spook?
Wie staart er daar naar me? - Ken je je engel niet meer?
Engel, spreek. Welke eindeloze verlangens
galmen na in dit gefluister?
Te lang stond je in de kou.
Ver van mijn vaderlijke blik.
Mijn gedachten klampen zich aan jou vast. - Je biedt weerstand.
Toch gehoorzaamt de ziel.
Engel der Muziek...
Je ontkende mij. - Ik ontkende jou.
Afkerend van ware schoonheid.
Engel der Muziek...
Schuw me niet. - Mijn beschermer.
Kom naar me toe, vreemde engel. - Ga naar je vreemde engel.
Ik ben jouw Engel der Muziek.
Kom bij me, Engel der Muziek. - Nee, Christine. Wacht.
Wat je ook gelooft, deze man, dit ding, is je vader niet.
Nee, Raoul.
Niet op deze manier.
Ik verklaar jullie beiden de oorlog.
We zijn allemaal blind geweest en toch lag de waarheid voor het grijpen.
Dit is onze kans om onze slimme vriend te strikken.
We luisteren. - Ga door.
We zullen zijn stuk spelen.
Zijn werk uitvoeren, maar wij hebben de troef in handen.
Want als Ms Daae zingt, zal hij zeker aanwezig zijn.
We blokkeren alle deuren. - We zorgen dat de politie er is.
En dat ze gewapend zijn. - Het doek valt.
Zijn heerschappij eindigt.
Raoul, ik ben bang.
Dwing me niet dit te doen.
Het beangstigt me.
Laat me deze beproeving niet doorstaan.
Ik weet dat hij me zal meenemen.
We zullen voor altijd gescheiden worden. Hij zal me niet laten gaan.
Wat ik ooit droomde, vrees ik nu.
Als hij me vindt, eindigt het nooit.
Hij zal er altijd zijn, liedjes zingend in mijn hoofd.
Je zei zelf
dat hij niets meer dan een man was.
Maar zolang hij leeft,
zal hij op ons jagen tot we dood zijn.
Op alle manieren geketend, wat kan ik zeggen?
Moet ik mijn leven riskeren om een kans te hebben om te leven?
Kan ik de man verraden die ooit mijn stem inspireerde?
Word ik zijn prooi? Heb ik een keuze?
Hij doodt zonder nadenken. Hij vermoordt al het goede.
Ik weet dat ik niet kan weigeren en toch wou ik dat ik dat kon.
Als ik toestem, wat voor griezeligs staat me dan te wachten.
In dit, de Opera van het Spook.
Denk niet dat het me niets doet.
Maar alle hoop en elk gebed rust nu op jou.
Bezegel mijn lot vanavond. Ik roep het plezier niet graag tot een halt,
maar de grappen zijn dun gezaaid. Laat het publiek binnen.
Laat mijn opera beginnen.
'Don Juan'
De heer behaagt misschien de dame,
maar de meester is de baas.
Het sacrale lam
slaakt een hopeloos geblaat.
Arm meisje. Voor de sensatie op je tong van gestolen snoep,
zal je de rekening gepresenteerd krijgen.
Gevangen in de lijkwade.
Dien het eten op en behaag de meid.
Dien de meester, zodat als tafels, plannen en meiden gedekt zijn,
Don Juan wederom triomfeert.
Passarino, trouwe vriend,
overloop het plan nog eens.
Je gast denkt dat ik jou ben. Ik, de meester, jij, de man.
Jij had toen mijn cape aan. Ze kan je gezicht niet gezien hebben.
Ze gelooft dat ze met mij dineert in het geleende huis van haar meester.
Heimelijk zullen we schrokken en schranzen, stelen wat eigenlijk van mij is.
Als het laat is en bescheidenheid zich vermengt met de wijn.
Jij komt thuis, ik gebruik je stem, sla de deur dicht voor je neus.
Ik zal zeggen: 'Verberg je hier met mij. Waar? Mijn kamer natuurlijk.'
Het arme kind heeft geen kans. - Hier is mijn hoed, mijn cape en zwaard.
Winst is verzekerd als ik niet in de lach schiet.
Enkel gedachten van vreugde in mijn hoofd.
Enkel dromen van liefde in haar hart.
Meester?
Passarino, ga weg
want de valstrik is gezet en hij wacht op zijn prooi.
Je kwam naar hier
om je diepste verlangen na te streven
in de jacht op die wens die tot nu onuitgesproken was.
Onuitgesproken.
Ik bracht je hier
zodat onze passies kunnen samensmelten.
In je gedachten heb je je reeds volledig onderworpen aan mij.
Al je weerstand laten varen, je ligt volledig aan mijn voeten.
Nu ben je hier bij mij.
Je twijfelt niet.
Je hebt beslist.
Beslist.
Er is geen weg terug meer.
Niet meer achterom kijken.
Het doen alsof is nu voorbij.
Niet meer denken 'als' of 'mocht'.
Verzet heeft geen zin.
Stop met denken en laat de droom neerdalen.
Welk brandend verlangen zal onze ziel binnenstromen?
Welke lust zal zich aan ons openbaren?
Welke verleiding staat ons te wachten?
Er is geen weg terug meer.
De laatste drempel.
Welke warme onuitgesproken geheimen zullen we ontdekken
na het overschrijden van deze grens?
Jij hebt me op een punt gebracht waar ik niet weet wat te zeggen.
Het punt waar de spraak overgaat in stilte.
Stilte.
Ik kwam naar hier
en wist amper waarom.
Ik heb me al ingebeeld hoe onze lichamen zich verstrengelen,
onbeschermd en stilzwijgend.
Nu ben ik hier bij jou en twijfel ik niet.
Ik heb gekozen.
Gekozen.
Er is geen weg terug meer.
We kunnen niet meer terug.
Ons passiespel is eindelijk begonnen.
Of het juist of fout is, speelt geen rol.
Eén laatste vraag:
Hoe lang moeten we wachten tot we één worden?
Wanneer begint het bloed te stromen?
De slapende manskerel die openbloeit.
Wanneer zullen de vlammen ons verteren?
Er is geen weg terug meer.
De laatste drempel.
De stap is gezet.
Zie het verlangen branden.
Er is nu geen weg terug meer.
Zeg dat je met mij wilt delen,
één liefde, één leven.
Leid me, red me van de eenzaamheid.
Zeg dat je me wilt, hier bij jou,
hier naast je.
Waar je ook gaat,
neem me mee.
Christine, dat is alles wat ik vraag van...
Je stierf voor mij.
We vluchten, Andre.
Waar bracht hij haar naartoe?
Kom met me mee. Ik breng je bij hem,
maar vergeet niet steeds de handen voor de ogen te houden.
Ik ga met je mee. - Nee Meg, jij moet hier blijven.
Kom mee, meneer. - Nee.
Terug naar beneden, naar de kerkers van mijn donkere wanhoop.
Daar waar mijn gedachten gevangen zitten.
Langs dat diepe, duistere pad.
Waarom zat ik gebonden en geketend in deze koude en sombere plaats?
Niet voor een sterveling, maar mijn boosaardige, walgelijke gezicht.
Vind deze moordenaar, hij moet gevonden worden.
Verdreven door iedereen. Er was haat alom.
Van niemand een aardig woord. Van niemand enig medeleven.
Waarom?
Je hand voor je ogen.
Verder durf ik niet gaan.
Bedankt.
Ging je eindelijk te ver in je verlangen naar bloed?
Ben ik nu de prooi in je verlangen naar vlees?
Dat lot dat me doemt tot het vergieten van bloed,
ontnam me ook de geneugten van het vlees.
Dit gezicht, de infectie die onze liefde vergiftigt.
Dit gezicht, gevreesd en gehaat door een moeder.
Een masker, mijn eerste gevoelloze stukje kleding.
Medelijden komt te laat. Draai je om en onderga je noodlot.
Je zal dit eeuwig voor ogen zien.
Dit getormenteerde gezicht is nu geen gruwel meer voor mij.
Diep binnen in jezelf ligt de ware valsheid.
Wacht. Volgens mij hebben we een gast.
Dit is inderdaad een ongeëvenaard genoegen.
Ik hoopte dat je zou komen.
Nu komt mijn wens uit.
Jij maakt mijn avond goed. - Laat me los.
Laat haar gaan.
Doe wat je wilt, maar laat haar gaan. Heb je geen medelijden?
Je geliefde doet een passionele smeekbede. - Alsjeblieft, Raoul, het is zinloos.
Ik hou van haar. Betekent dat niets?
Ik hou van haar. Heb medelijden.
De wereld had geen medelijden met mij.
Laat me haar zien. - Zoals u wilt, mijnheer...
Ik heet u welkom.
Dacht je dat ik haar pijn zou doen?
Waarom zou zij moeten boeten voor jouw zonden?
Zet je beste beentje voor.
Hou je handen voor je ogen.
Niets kan je nu redden, behalve Christine misschien.
Begin een nieuw leven met mij. Koop zijn vrijheid met jouw liefde.
Wijs me af en je stuurt je geliefde de dood in.
Dit is de keuze. Nu is er geen weg meer terug.
De tranen die ik heb gelaten voor jouw duistere noodlot
maken plaats voor tranen van haat.
Christine, vergeef me.
Ik deed het voor jou, maar tevergeefs.
Vaarwel, mijn gevallen idool en valse vriend.
Onze hoop is nu verbrijzeld. - Te laat voor gebeden en medelijden.
Hou van hem en mijn leven is voorbij. - Smeken om hulp. Vechten heeft geen zin.
Wat je ook kiest, je kan niet winnen. - Wat je ook kiest, hij moet winnen.
Deel je je leven met mij of stuur je hem de dood in?
Waarom haar doen liegen om mij te redden?
Engel der Muziek... - Er is geen weg terug meer.
Christine, zeg nee. - Wie verdiende dit?
Vergooi je leven niet voor mij. - De laatste drempel.
Zijn leven is de prijs die je moet betalen. - Waarom vervloek je genade?
Ik vocht hard om jou te bevrijden.
Engel der Muziek, je misleidde me. - Er is geen weg terug meer.
Ik gaf me blindelings aan jou.
Je stelt mijn geduld op de proef.
Maak je keuze.
Wezen van de duisternis, ik beklaag je.
Welk leven heb jij gekend?
God, geef me de moed om jou te tonen
dat je niet alleen staat.
Neem haar, vergeet me. Vergeet dit alles.
Laat me gerust. Vergeet al wat je zag.
Ga nu, laat ze je niet vinden.
Neem de boot en zweer me dat je zal zwijgen
over het geheim van de engel in de hel.
Ga nu en laat me alleen.
Maskerade.
Papieren gezichten paraderen. Maskerade.
Verberg je gezicht zodat niemand je ooit vindt.
Christine, ik hou van je.
Zeg dat je met mij wilt delen, één liefde, één leven.
Zeg het en ik zal je volgen.
Deel elke dag met me, elke nacht, elke morgen.
Alleen jij kan mijn lied laten zegevieren.
Nu is het voorbij, de muziek van de nacht.
'Gravin de Chagny Geliefde vrouw en moeder'
'Christine 1854-1917'
Kind van de wildernis.
Geboren in anonimiteit.
Leer om te gaan met eenzaamheid.
Zoek je weg in de duisternis.
Wie zal er daar voor je zijn.
Om je te troosten en voor je te zorgen.
Leer om te gaan met eenzaamheid.
Leer je eigen metgezel te zijn.
Mijmer niet weg naar de wereld
waar wapens je rechthouden.
Je hebt altijd geweten
dat je hart er alleen voor stond.
Dus vlij je neer in je eenzaamheid.
Kind van de wildernis.
Leer om te gaan met eenzaamheid.
Leer van de eenzaamheid te houden.
Leer om te gaan met eenzaamheid.
Het leven kan geleefd worden.
Het leven kan bemind worden.
In eenzaamheid.